TENS

Transcutenal electrical nerve stimulation kelimelerinin kısaltılmış halidir. Bifazik galvanik akım düşük frekanslarda kullanılarak, sinir ve adale uyarılmakta zıt irritasyonla ağrı giderilmektedir. Çok yaygın kullanılan bir modalitedir. Analjezi amacıyla en çok tercih edilen uygulamadır.

0,05-0,3 msn atım süreli, 1-150 Hz frekanslı, dikdörtgen akımlarla düşük yoğunluklu periferik sinir stimülayonudur. Spazm-ağrı- spazm kısır döngüsünü kırar. Konvansiyonel TENS'de 50-100 Hz frekanslı akımlar 0,05-0,07 msn süreli akımlar kullanılır. Bunlarda parestezi görülür, ancak yüksek şiddette uygulandığında kas kontraksiyonu ortaya çıkar. Ağrı omurilik seviyesinde bloke edilir. 1-4 Hz frekanslı, 0,15-0,25 msn süreli akımlar akupunktur benzeri TENS olarak tanımlanmaktadır. Bunda kas kontraksiyonları daha net görülür ve endorfin salınımı artar.  Konvansiyonel TENS, genelde tedavinin ilk evrelerinde kullanılır. Akomodasyon daha hızlıdır. Tedavinin ilerleyen evrelerinde modüle edilmiş TENS tercih edilmelidir. Module TENS'te frekans sürekli değiştiği için, uyum daha geç gerçekşerek, analjezik etkinliği daha artar. Zayıf ve tonusu düşmüş durumlarda ayrıca kas kuvvetlendirici etkisi ile birlikte adeleyi kasıp gevşeterek spazmı çözmede efektif olan Burst TENS de tedavinin ilerleyen evrelerinde tercih edilir.

TENS kasların motor noktasına, sinirlerin yüzeyel olarak geçtikleri bölgelerin üzerine, doğrudan ağrılı bölgeye, belli bir dermatoma veya paravertebral olarak konabilir.

TENS gebelerde, kardiyal pace maker'ı olanlarda ve karotis sinüsü üzerinde uygulanmamalıdır.